Telewizja pozostaje źródłem, któremu rolnicy ufają najczęściej, ale serwisy internetowe zajmują mocne drugie miejsce. Raport „Polska wieś i rolnictwo 2025” podpowiada, że skuteczna informacja o wsparciu powinna łączyć kanał masowy, wiarygodną stronę źródłową i lokalnego pośrednika.
„Polska wieś i rolnictwo” to cykliczne badanie wykonywane na zlecenie: Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Głównym celem badania jest ocena postaw i opinii wobec dokonujących się przemian społeczno-gospodarczych w rolnictwie i na obszarach wiejskich, jak również poznanie opinii respondentów na temat działań państwa wobec rolnictwa i obszarów wiejskich oraz instytucji pracujących na ich rzecz.
Co i kogo zbadano?
Badanie przeprowadzono we wrześniu 2025 r. metodą bezpośrednich wywiadów wspomaganych komputerowo. Objęło 2550 dorosłych mieszkańców obszarów wiejskich z całej Polski. Połowę próby stanowili rolnicy kierujący gospodarstwami, 6,1% – domownicy, pomocnicy lub pracownicy rolnika, a 43,9% – osoby niezwiązane z rolnictwem. Deklarowany błąd statystyczny wynosi 3%.
To ważne, bo raport nie opisuje wyłącznie użytkowników internetu ani beneficjentów wybranego programu. Pokazuje przekrój mieszkańców wsi, a część wyników przedstawia osobno dla rolników i beneficjentów Wspólnej Polityki Rolnej.
Aktywne szukanie informacji jest ograniczone
Tylko 14,1% rolników zadeklarowało, że szuka informacji o działaniach Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Wyniku nie należy interpretować jako odsetka rolników zainteresowanych wszystkimi wiadomościami rolniczymi – pytanie dotyczyło konkretnie działań ministerstwa.
Wśród rolników, którzy takich informacji szukają: 69,4% korzysta najchętniej z telewizji. Gazety wskazało 60,5%, stronę internetową ministerstwa 48,3%, a profile ministerstwa w mediach społecznościowych i radio po 43,9%. Respondenci mogli wskazać trzy źródła, dlatego wartości nie sumują się do 100%.
Zaufanie rozkłada się inaczej niż zasięg
Na pytanie o źródła informacji o wsparciu i sytuacji w rolnictwie 48,5% rolników wskazało telewizję wśród trzech najbardziej zaufanych kanałów. Serwisy internetowe uzyskały 41,3%, radio 33,4%, sołtys 26,9%, a pracownicy urzędu gminy 25,2%.
Doradców z ośrodków doradztwa rolniczego wskazało 12,8% rolników, pracowników ARiMR, KOWR lub KRUS – 15,9%, a organizacje rolnicze – 7,5%. Jednocześnie 9,9% rolników zadeklarowało brak zaufania do jakiegokolwiek źródła. Dane nie oznaczają niskiej jakości pracy tych instytucji. Pokazują natomiast, że sam autorytet nadawcy nie gwarantuje szerokiego dotarcia.
Jak projektować komunikację o wsparciu?
Z raportu wynika praktyczna zasada: nie wybierać jednego kanału, lecz budować krótką ścieżkę od zauważenia informacji do wykonania działania.
Telewizja lub radio mogą zasygnalizować zmianę.
Serwis internetowy powinien zawierać aktualne warunki, dokumenty i datę aktualizacji.
Sołtys, urząd gminy, doradca albo pracownik instytucji może pomóc przełożyć komunikat na sytuację konkretnej osoby.
Przygotowując informację o naborze, obowiązku albo szkoleniu, warto:
- Zacząć od odpowiedzi: kogo dotyczy informacja i co ma zrobić.
- Podać jeden adres strony źródłowej zamiast kilku ogólnych linków.
- Powtórzyć ten sam termin i warunki we wszystkich kanałach.
- Udostępnić lokalnym pośrednikom krótkie podsumowanie i odpowiedzi na najczęstsze pytania.
- Mierzyć nie tylko odsłony, lecz kliknięcia do dokumentów, zgłoszenia i liczbę poprawnie wykonanych działań.
Ograniczeniem raportu jest deklaratywny charakter odpowiedzi. Nie mierzy on faktycznej skuteczności pojedynczej kampanii ani tego, czy zaufanie przełożyło się na złożenie wniosku. Dlatego instytucja powinna łączyć dane ogólnopolskie z analizą pytań na infolinii, błędów we wnioskach i zachowania użytkowników na stronie.
Najbliższy krok dla redakcji lub instytucji to przegląd jednego aktualnego komunikatu. Warto sprawdzić, czy odbiorca w ciągu 30 sekund znajdzie informację: „czy to dla mnie, co mogę otrzymać, do kiedy i gdzie składam dokument”. Jeśli nie, komunikat trzeba uprościć przed kolejną publikacją.
Źródło: KRUS