„Kiełbasa pradziada z Dukli” została wpisana do unijnego rejestru chronionych oznaczeń geograficznych (ChOG). Oznacza to, że nazwa produktu jest chroniona na terenie całej Unii Europejskiej, a mogą się nią posługiwać wyłącznie producenci spełniający wymagania określone w specyfikacji i wytwarzający produkt na terenie gminy Dukla w województwie podkarpackim.

To już 51. polski produkt objęty ochroną w unijnym systemie jakości.

Tradycyjna metoda produkcji, przekazywana z pokolenia na pokolenie sprawiła, że „kiełbasa pradziada z Dukli” została docenione przez Komisję Europejską. Kiełbasa powstaje z mięsa i wątroby wieprzowej, a jej charakterystyczną cechą jest połączenie mięsa z szynki z dużymi kawałkami wątróbki.

Znaczenie ma również sposób wędzenia. Do tego celu wykorzystywane jest drewno bukowe i olchowe, z dodatkiem drewna czereśniowego lub wiśniowego. To lokalna wiedza, dobór surowców i tradycyjne metody produkcji decydują o charakterystycznym smaku i aromacie produktu.

Unijne oznaczenia geograficzne mają znaczenie nie tylko dla zachowania tradycji kulinarnych. Chronią również producentów przed nieuprawnionym wykorzystywaniem nazwy i pomagają konsumentom rozpoznać produkty o potwierdzonym pochodzeniu i jakości.

Dla lokalnych wytwórców rejestracja może być również narzędziem promocji i budowania rozpoznawalności. W przypadku „kiełbasy pradziada z Dukli” wzmacnia także promocję Dukli i Podkarpacia jako regionu z silnymi tradycjami kulinarnymi.

„Kiełbasa pradziada z Dukli” dołącza do coraz liczniejszego grona polskich produktów chronionych na poziomie Unii Europejskiej. Ich rejestracja pokazuje, że lokalne receptury, wiedza producentów i tradycyjne sposoby wytwarzania mogą stać się ważnym elementem rozwoju gospodarczego obszarów wiejskich oraz promocji polskiej żywności.

To także przykład tego, jak dziedzictwo kulinarne może łączyć tradycję z możliwościami rozwoju współczesnego rynku.

Źródło: MRiRW